• Tentoonstelling

    Vijf kunstenaars belichten ieder vanuit hun eigen discipline de mens met dementie. Ze tonen ouderdom, het verval en de vervreemding, maar ook de kwetsbare mens. Sommige kunstenaars exposeren werk dat al eerder bij dit thema aansloot, andere hebben zich speciaal door dit onderwerp laten inspireren en specifiek werk gemaakt voor deze tentoonstelling. De volgende kunstenaars tonen hun werk:

  • Tentoonstelling
    Datum: 16 september t/m 7 oktober
    Tijd: 13:00-17:00 uur
    Zaal: verdieping van de cultuurtoren
    Entree; €5.-
  • Romy van Rijckevorsel (schilderijen)

    Romy volgde de opleiding aan de academie van Arendonk vooral om meer technische kennis te krijgen. Ooit begon ze met portretten in olieverf met paletmes en realistische portretten in olieverf of acryl. Steeds vaker stapte ze over naar acryl omdat dit beter bij haar werkwijze paste. Snelle vlotte natte lagen over elkaar aanbrengen werd een nieuwe uitdaging. Afwisselend ligt het schilderdoek op de grond of niet ze het aan de wand.
    Op haar schilderijen zien we nadrukkelijk aanwezige houtskoollijnen en tekeningen. Aanvankelijk bracht ze deze aan in de eerste laag om een portret snel op te zetten. Nu maakt het lijnenspel een belangrijk deel uit van het uiteindelijk resultaat en is typisch voor haar werk.
    Op het moment maakt ze vooral portretten van oude mensen omdat ze het lijnenspel in die ‘doorleefde’ koppen’ zo enorm mooi vindt om op doek te zetten. Het sluit perfect aan bij de techniek die ze zo uitstekend beheerst. Ze zoekt voortdurend naar de schoonheid van de imperfectie, hierin verkend ze gepassioneerd als ze is de grenzen op van haar eigen kunnen.
    Romy maalt er niet om dat het resultaat niet altijd klopt, zij is daar zelfs verheugd over. Hoe meer het wringt, hoe beter. Verwondering oproepen is nu eenmaal dat wat kunst met ons hoort te doen.
    De toeschouwer mag volgens Romy zijn eigen verbeelding gebruiken in zelf invulling geven aan wat ze willen zien. www.romyvanrijckevorsel.nl

  • Kees van Cappellen (sculptuur)

    Ook Kees begon zijn loopbaan als kunstenaar vanuit een andere discipline. Na dertig jaar als biologie leraar voor de klas te hebben gestaan, is hij als laatbloeier gestart met een inhaalslag in de kunst. Nu is hij aardig op stoom na zes jaar onderwijs genoten te hebben op de Academie van Arendonk richting beeldhouwen dat hij in 2006 eervol heeft afgesloten.
    Ook portret- e figuur boetseren vindt hij fascinerende en boeiende disciplines. Zijn beelden bewegen zich doorgaans tussen figuratief en abstract, maar het verhaal is vaak wel herkenbaar en prikkelt tot fantasie. Zijn eigen fantasie en gedrevenheid wordt geprikkeld door symboliek, humor, natuur, evolutie en muziek. Voor zijn beelden gebruik hij allerlei materialen, steeds vaker verwerkt hij kippengaas, cement en vele gevonden voorwerpen waarbij hout en vooral oude metalen zijn speciale aandacht hebben. Zijn laatste toevoeging is het gebruik van keramiek. Kees houdt zich naar eigen zeggen maar mondjesmaat bezig met mooi of lelijk. Zijn werk komt al bouwend en modellerend tot stand door materie en fantasie te combineren.

    Naast zijn beelden maakt Kees ook foto’s, zogenaamde momento’s. Hij omschrijft deze als producten van een dromer die zijn waarnemingen direct in fantasieën omzet en vastlegt. Het zijn verschijnselen die zich vaak tijd- en plaatsgevonden voordoen, of zijn kleine tijdelijke installaties. Kees heeft inmiddels deelgenomen aan meer dan 60 exposities in België en Nederland. www.vancap.exto.nl

  • Hans van der Ven (fotografie)

    Hans studeert aan de Fotoacademie in Amsterdam waar hij bezig is met de laatste fase van de prestigieuze fotografie opleiding. Passie voor fotografie loopt als een rode draad door zijn leven.
    Zijn focus ligt veelal op mensen, hun verhaal, de situatie en context waarbinnen ze leven. De laatste jaren heeft hij zich met name toegelegd op portretfotografie in combinatie met film.
    Het werk van Hans kenmerkt zich door afgewogen ensceneringen. Wat Hans met zijn camera vastlegt is perfect uitgekiend en volledig in balans. Het is precies dit vermogen die de foto’s van Hans verheven tot echte kunst, het zijn foto’s die de werkelijkheid overstijgen. De laag onder de oppervlakte van de ogenschijnlijke werkelijkheid is waar hij naar op zoek is en wat hij in zijn beelden zichtbaar probeert te maken. Een technische perfectie van de foto’s, gave prints en een onberispelijke presentatie zijn voor hem vanzelfsprekend.

    Voor deze expositie heeft Hans geen gebruik gemaakt van oud materiaal maar heeft er een geheel nieuw project van gemaakt. Hij heeft mensen met dementie geportretteerd en gefotografeerd in hun huidige leefsituatie. Familieleden heeft hij geïnterviewd. Met de foto’s heeft hij willen focussen op het afhankelijkheid zijn, intermenselijk contact en de intense eenzaamheid die hij aanwezig voelt bij mensen met dementie, ondanks de liefdevolle aandacht die zij krijgen van familie, vrijwilligers en professionals. De film belicht de emotie die er is bij de partners en de kinderen. Hiermee lijkt Hans een nieuwe weg ingeslagen waarvan op voorhand de verwachtingen hooggespannen zijn. www.hansvanderven.com

  • Thea Schulz (monumentale vormgeving)

    Thea volgde de opleiding Monumentale Vormgeving aan de Koninklijke Academie in Den Haag. Zij maakt tekeningen en objecten maar bij voorkeur tijdelijke installaties voor specifieke plekken. Haar werk kenmerkt zich door soberheid, een uitgebalanceerd ritme en ongebruikelijke materiaalkeuzes. In haar beelden probeert zij de gelaagdheid weer te geven, de ontroering, het verdriet, maar ook de schoonheid en kwetsbaarheid van het leven. Het drama wordt gerelativeerd door ironie.

    Onderwerpen haalt zij uit het leven van alledag: mensen en hun geschiedenis, hun dromen, emoties en verlangen. Ook haar materialen vindt zij soms op straat: alledaagse voorwerpen zoals gebruikte kleding en meubels worden gecombineerd met zelfgemaakte vormen. De poëtische, verstilde beelden roepen veel vragen op en tonen een bedreigde wereld waar ook plaats is voor ontroering en onschuld.

    Thea heeft een groot aantal exposities en opdrachten op haar naam staan.
    Speciaal voor deze exposities heeft zij een tijdelijke expositie gemaakt met als titel: “Das Paradies muss woanders liegen”.

    Vanuit de “chaos” die het woord dementie bij haar opriep kwam ze uit bij een lied met deze titel. Het paradijs moet elders zijn. Ze heeft gezocht naar beelden die voor haar refereren aan het thema. Ze gaan over verdwijnen, verbergen, (iets) afleggen, maar ook over verlangen. Verlangen naar een wereld zonder dood, ziekte, oorlog, pijn en ja, ook zonder dementie. www.theaschulz.nl

  • Inge van Rijsbergen (textielkunst)

    Inge begon als modeontwerpster, na twintig jaar werkzaam geweest te zijn in de modebranche heeft zij zich gaandeweg ontwikkeld tot beeldend kunstenaar. Zij studeerde onder meer aan de academie Sint Joost en volgde diverse cursussen in de kunstsector.

    Inge beheerst vele technieken op textiel gebied, en combineert haar werk vaak met schilderen en boetseren. Zij experimenteert graag met alles wat op haar pad komt, vooral het werken met afgedankte materialen ziet zij als een uitdaging.
    Haar inspiratiebron is het dagelijks leven: vrijheid, vrijdenken, verbonden zijn, vergrijzing, veroudering, vrouwelijkheid en vergankelijkheid. Zij maakt figuren en installaties die grenzen aan een confronterende levensechtheid zoals ook ons dagelijks leven aan ons voorbij gaat. Haar kunstwerken van hoog niveau, roepen gevoelens van ontroering weemoed en vergankelijkheid op, maar ook van aantrekkingen en afstoting.
    Kunst hoeft volgens Inge niet per se mooi te zijn, het moet emoties oproepen en je raken volgens Inge. Hier is zij volledig in geslaagd, door het gebruik van zachte materialen en thema’s die het echte weer geven maakt Inge kunst toegankelijk voor een groot publiek.

    Zij heeft inmiddels deelgenomen aan diverse exposities en kunstroutes en culturele manifestaties. In 2017 was zij winnaar van de cultuurprijs van Moerdijk. www.ingevanrijsbergen.nl